Τι σημαίνει λοιπόν πραγματικά;

Μερικές φορές εμπλέκομαι με την περίεργη σύνοδο δέσμευσης της Κοινότητας του Συμβουλίου καθώς με ενδιαφέρει τι έχει προγραμματιστεί για την τοπική μας κοινότητα. Πιστεύω ότι είναι υποχρεωτικό για τα συμβούλια να συνεργάζονται με το εκλογικό σώμα τους προτού αναπτύξουν οποιοδήποτε πρόγραμμα. Κάτι που είναι καλό, καθώς η κοινότητα πρέπει να έχει λόγο για το τι συμβαίνει στη γειτονιά της και για το πώς ξοδεύονται τα χρήματα για τις τιμές της. Είτε οι άνθρωποι είναι ενοικιαστές είτε ιδιοκτήτες, όλοι πληρώνουν άμεσα ή έμμεσα τιμές, χωρίς να αντέχουν το City of Port Phillip χρεώνει μερικές από τις υψηλότερες τιμές στη χώρα.

Όταν πρόκειται για το Συμβούλιο ή για οποιοδήποτε επίπεδο κυβερνητικής γραφειοκρατίας, είμαι ομολογουμένως κυνικός… και για καλούς λόγους. Όσον αφορά την κοινοτική δέσμευση, αισθάνομαι ότι τα Συμβούλια απλώς διεκπεραιώνουν τις κινήσεις σε ένα παιχνίδι καπνού και καθρεφτών για να περάσουν τις προσχεδιασμένες πρωτοβουλίες τους μέσω του συστήματος.

Το υπόβαθρό μου είναι το μάρκετινγκ και υπάρχει μια παλιά παροιμία:

«ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ, ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ»

Ένα κραυγαλέο παράδειγμα είναι το φιάσκο μας στο Pop up Bike lane. Εάν η κοινότητα ζητούσε ειλικρινά τη γνώμη της στην πρώτη θέση, το πρόγραμμα δεν θα είχε απογειωθεί ποτέ. Το Υπουργείο Μεταφορών και Σχεδιασμού και το Συμβούλιο του Port Phillip πιστεύω ότι συνεπλάκησαν στην προώθηση αυτής της πρωτοβουλίας ως τετελεσμένο γεγονός.

Καουτσούκ δεν είναι μόνο ο δήμος μας αλλά και τόσα άλλα γύρω συμβούλια σαν η μόνη μορφή μεταφοράς να ήταν μέσω ποδηλάτων. Εκφοβίστηκε χωρίς να ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις στις τοπικές κοινότητες, στους οδηγούς μηχανοκίνητων οχημάτων και σε άτομα εκτός από αναβάτες ποδηλάτων.

Ο γραφειοκρατικός εκφοβισμός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορώ να περιγράψω το ποσοστό στο οποίο υπόκειται το κοινό που πληρώνει από το Τοπικό μας Συμβούλιο. Ξανά και ξανά. Ο Δήμος αποφάσισε να χτίσει μια δημόσια τουαλέτα κοντά στο Δημοτικό Σχολείο St Kilda Park χωρίς συνεννόηση με το σχολείο και τους γονείς. Ευτυχώς, αυτή η απόφαση ανατράπηκε αυτή την εβδομάδα μετά από μια μαζική κατακραυγή από τη σχολική κοινότητα.  

Η δραματική κατακραυγή της κοινότητας και το επίπεδο αντίστασης ενάντια στους επικίνδυνους ποδηλατόδρομους Pop Up τελικά τους οδήγησαν να απομακρύνονται από τους τοπικούς μας δρόμους. Αλλά ήταν ένας αγώνας που δεν χρειαζόταν να είχε συμβεί αν είχαμε μια έντιμη γραφειοκρατία του συμβουλίου που δεν ήταν συνεχώς αδίστακτη στην επιδίωξη των εσωτερικών τους τρελλών ατζέντηδων κούκου. Τι έγινε με τη Δημόσια Υπηρεσία μας; Εκείνοι που υπηρέτησαν την κοινότητα για το γενικότερο καλό, μην αγνοούνται και εργάζονται εναντίον τους.

Αυτοί οι γραφειοκράτες της κοινωνικής μηχανικής φαίνεται να ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν. Ένα συνδικαλιστικό γραφείο ευρέσεως εργασίας για τους υπερπληρωμένους, τους υπολειτουργικούς, τους υπερβολικά αφυπνισμένους και τους υπερβολικά πολιτικούς. Το δικό μας Συμβούλιο απασχολεί σχεδόν 900 άτομα. Ναι 900… Για τη μικρή μας κοινότητα των μόλις 100.000 ατόμων. Πάρα πολλοί άνθρωποι κάνουν δουλειές για να απασχοληθούν με τρελές πρωτοβουλίες, σε βάρος σας.

Επομένως, μην ξεγελιέστε όταν ο δήμος ζητά τη γνώμη σας μέσω των προγραμμάτων Κοινοτικής Δέσμευσης. Στις περισσότερες περιπτώσεις πιθανότατα θα τους αγνοήσουν και θα ακολουθήσουν τις δικές τους ατζέντες.

Υ.Γ. Μου αρέσει να βλέπω Utopia στην τηλεόραση. Αν δεν το έχετε κάνει, θα σας δώσει μια χιουμοριστική εικόνα για τις μηχανορραφίες του τρόπου με τον οποίο δυσλειτουργεί η γραφειοκρατία μας. Και η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα ήταν άλλο ένα δύο επίπεδα πιο κάτω… Απολαύστε τον κυνισμό.